4 december Het goede doel

Maandag 4 december

 

Het is rustig in de winkel, maar dat komt door de tijd van het jaar. Ik besluit te beginnen aan het systematisch schoonmaken van alles wat los en vast zit en begin met de planken van de etenswaren. Gewapend met een stofdoek en een natte lap ga ik aan het werk. Eén voor één haal ik alles van de planken, controleer de uiterste verkoopdatum, maak het schoon en zet het terug. Na een half uur heb ik een hele stapel producten op de grond staan die verlopen of bijna verlopen zijn. Er zit het een en ander tussen dat ik zelf kan gebruiken, we kijken niet zo nauw, maar er staat ook veel tussen waar ik eigenlijk geen raad mee weet. Zoals gekruide paneermeel of gecondenseerde melk en meerdere typisch Amerikaanse producten die ik nog nooit in een Nederlandse supermarkt heb gezien en waar ik dus geen idee van heb wat ze ermee doen.

     De deur van de winkel gaat open en Angela komt binnen. Ze bezorgt de wekelijkse plaatselijke krant, de Pioneer, die we verkopen voor $ 0.50.

     “Het is een dikke krant deze week,” zeg ik en wijs naar de grote stapel die ze op de toonbank heeft gelegd.

     ‘Dat lijkt maar zo,” lacht Angela. “Het komt voornamelijk door de bijlage.”

Ze vouwt een krant open en haalt er een bruine zak tussenuit.

     “De bank heeft deze zakken gedoneerd,” legt ze uit. “Ze verzamelen etenswaren voor de armen en kunnen bijna alles gebruiken. Pindakaas, spaghetti, koffie, groentes in blik etc. Het enige wat ze absoluut niet willen zijn spullen die in glas zitten. Daar hebben ze te veel ellende mee gehad in het verleden.”

Angela vertrekt en ik pak meteen de bruine zak die nog op de toonbank ligt en begin hem op te vullen met de spullen die op de grond staan.

     Hoe is het mogelijk dat ze juist op dit moment binnenkomt? vraag ik mezelf af. Het kan niet mooier.

     De zak zit in een mum van tijd vol en ik pak een aantal zakken van mezelf. Even later heb ik zeven zakken vol en als mijn man thuis komt laad ik alles in de auto. Samen rijden we naar de plaatselijke bank, laden alle zakken uit, en met een goed gevoel rijden we weer naar huis. Dat is heel wat beter dan al die spullen weggooien. Nu hebben ze tenminste een bestemming.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: